Στο Αγκίστρι

Βιοσπαρίτης

Πρωτοχρονιάτικη πεζοπορία στο Αγκίστρι.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη μα αρκετά κρύα το πρωί και με δυνατό άνεμο. Το νησί κατάφυτο από πεύκα.

Κινήθηκα κυρίως σε δρόμο ασφαλτοστρωμένο και χωμάτινο. Συνάντησα λίγους ντόπιους και κάποιους τουρίστες. 

Η πορεία διέγραψε την περίμετρο σχεδόν του νησιού. Κινήθηκα με ρυθμό περίπου 3χλμ. ανά ώρα, διανύοντας 21χλμ. Κατέγραψα 58 είδη φυτών και 6 είδη πουλιών (εδώ). Στα ΝΔ του νησιού, όπου και μία λίμνη, είδα με τα κυάλια 2 πτηνά, μα δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω το είδος τους.

Γεωλογικά το νησί αποτελείται από ασβεστόλιθους (χάρτης εδώ). Στις τομές που σχηματίζουν οι δρόμοι και στις ακτές παρακολουθείς τη στρωματογραφία. Πάνω από την παραλία Χαλικιάδα υπάρχουν βιοσπαρίτες. Πρόκειται για τύπο ασβεστόλιθου (limestone) που αποτελείται κυρίως από θραύσματα θαλάσσιων οργανισμών. Μπορείς να αντικρύσεις τα κοχύλια εντοιχισμένα στο πέτρωμα, αν και αλλοιωμένα από την αλμύρα και τον άνεμο (φωτ.).

Αίγινα: Παχειά Ράχη - Βλάχηδες

Τα τελευταία χρόνια επιστρέφω στην Αίγινα τέτοιες μέρες για μία πεζοπορία. Φέτος κινήθηκα στην ίδια διαδρομή με πέρυσι, περιμετρικά του Ελλάνιου Όρους. 

Το τοπίο μοιάζει σεληνιακό σε αυτήν την νότια πλευρά του νησιού. Και υπάρχει λόγος για αυτό: τα πετρώματα του νότιου μισού της Αίγινας είναι ηφαιστειογενή. Μαζί με τα γειτονικά Μέθανα, οι δύο αυτές περιοχές αποτελούν τις μόνες ηφαιστογενείς θέσεις σε μεγάλη ακτίνα. Όντως, η πιό κοντινή τους ηφαιστειογενής περιοχή είναι η Μήλος (χάρτης εδώ). 

Δεν έχασα την ευκαιρία να καταγράψω την πανίδα και τη χλωρίδα που συνάντησα (εδώ). Δυστυχώς δεν πρόλαβα να λοξοδρομίσω από την πορεία μου, για να επισκεφτώ τις θέσεις που ερευνά η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή σε αυτό το ΝΑ άκρο του νησιού. Ίσως μία επόμενη πεζοπορία να πρέπει να εστιάσει εδώ.

Πάρνηθα: Μόλα - Φλαμπούρι

 Χειμωνιάτικη πεζοπορία στην Πάρνηθα. Το κρύο δεν ήταν έντονο μα υπήρχε αρκετή ομίχλη.

Η ομάδα αποτελείτο από 4ο περίπου άτομα, μα ο ρυθμός ήταν ικανοποιητικός. Στα διαλλείματα της πορείας κατέγραψα εν τάχει 19 είδη φυτών (εδώ). 

Ερυθρές Βοιωτίας

 

Ηλιόλουστη βόλτα στην εξοχή κάτω από τις Ερυθρές.

Αφορμή υπήρξε η επίσκεψη στον πύργο του Αγά (ιστορικό σημείωμα) και τα μνημεία της γύρω περιοχής, σε συνδυασμό με την ομορφιά της περιοχής.

Από τον πύργο σώζονται τα θεμέλια από δύο διαφορετικές οικοδομικές φάσεις του. Επίσης, σώζεται μία τσιμεντένια σκάλα, που ωστόσο οδηγεί στο πουθενά - το γύρω κτίριο δεν υπάρχει πλέον. Φαίνεται ότι το κτίριο σωζόταν σε υψηλότερο επίπεδο νωρίτερα στον 20ο αιώνα.

Το σημείο όπου βρίσκεται ο πύργος είναι υπερηψωμένο, ενώ η γύρω περιοχή φέρει διάσπαρτα κεραμικά θραύσματα. Αμπέλια τριγυρίζουν το χώρο από την πλευρά του χωριού.

Ο λοφώδης κάμπος διακόπτεται από ρυάκια με πυκνή βλάστηση. Πολλά ρυάκια πλέον έχουν ξεραθεί, ωστόσο συναντάς στην κοίτη τους πλήθος από δέντρα και χαμηλή βλάστηση. Περπάτησα σε μερικά από αυτά για πάνω από 3 χιλιόμετρα. Εντόπισα πάνω από 40 είδη φυτών (με τη βοήθεια του iNaturalist) και οκτώ είδη πουλιών (με τη βοήθεια του ebird). 

Λέξεις: Πυρ - παπαρούνα

Περπατώντας εχθές στο δάσος συνάντησα λευκές παπαρούνες. 

Είχα υπόψιν μου τις κόκκινες παπαρούνες, δεν ήξερα ότι υπάρχουν και λευκές.

Το περίεργο όνομα της παπαρούνας μου κίνησε την περιέργια. <<Πρέπει να είναι ξένη λέξη>>, σκέφτηκα.

Και όντως, προέρχεται από τα λατινικά. Η έκπληξη όμως είναι ότι υπάρχει συγγένεια με τα ελληνικά με μία φαινομενικά άσχετη λέξη, το πυρ.

Και οι δύο λέξεις φαίνεται να έχουν την ίδια πανάρχαια ρίζα - "péh₂wr" που σημαίνει φωτιά.  Έτσι εξηγείται ίσως το ότι οι Λατίνοι τις έδωσαν αυτό το όνομα - είναι κόκκινη, όπως η φωτιά.

Από τα λατινικά η λέξη ταξίδεψε και σε πολλές λατινογενείς γλώσσες μα και στα αραβικά. 

Η διαδρομή των δύο λέξεων:

Παπαρούνα < μεσαιωνική ελληνική παπαρούνα < παπαρίνα <  ιταλική paparina < λατινική papaver (παπαρούνα) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή péh₂wr (φωτιά)

Πυρ < αρχαία ελληνική πῦρ < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *péh₂wr

Πηγή: Wiktionary I, II

Στην Πάρνηθα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επιστροφή στην Πάρνηθα, ένα χρόνο μετά, σε μία διαδρομή που έχω ξανακάνει με την ίδια πεζοπορική ομάδα. Δέκα χιλιόμετρα σε δάσος πεύκων. Εύκολη διαδρομή. Ποικιλία πετρωμάτων. Κοκκινολέμηδες τριγύρω.