W - E - L - C - O - M - E

Ο George Condo

Γυμνό σε κιβώτια κρασιού, 2016
Εσωτερικός κόσμος, 2005
Στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

"Παίζοντας ένα παιχνίδι ισορροπίας ανάμεσα στο όμορφο και το γκροτέσκο, το καθημερινό και το παράλογο, την υψηλή και την εμπορική τέχνη"

Μία γνωριμία με το έργο ενός καλλιτέχνη που αγνοούσα!

Οι Αμέτρητες Όψεις του Ωραίου

στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Άγαλμα Αφροδίτης, Άργος,
1ος αιώ. π.Χ.


Η έκθεση περιλαμβάνει εκθέματα από τη Συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου' μηκυναϊκά κοσμήματα, αγάλματα της ρωμαϊκής εποχής και μία προσπάθεια ανασύστασης του ρουχισμού και των αρωμάτων της ελληνικής αρχαιότητας, είναι μεταξύ άλλων, κάποιες από τις συνιστώσες που σχηματίζουν την έκθεση.

Έχοντας ξεκινήσει να ασχολούμαι με τη κοσμηματολογία, βρήκα τον εαυτό μου να χαζεύει τα κοσμήματα. Είναι εντυπωσιακός ο όγκος δουλειάς που απαιτήθηκε για τη δημιουργία των εκθεμάτων. Εντυπωσιάζει η αισθητική αξία τους, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς την παλαιότητα τους και τα περιορισμένα τεχνικά μέσα των δημιουργών τους.

Στα μειονεκτήματα της έκθεσης: δεν υπάρχει χωριστό εισητήριο για την έκθεση, θα πρέπει να αγοράσεις εισητήριο για τη μόνιμη συλλογή. 
Επίσης, δεν υπάρχει συνοδευτικό κείμενο σχετικά με την εξέλιξη της αισθητικής στην αρχαιότητα, τόσο από φιλοσοφική όσο και από πρακτική σκοπιά. Είναι η αισθητική του σύγχρονου ανθρώπου ίδια με εκείνη του αρχαίου;  
Ο θεατής δεν πληροφορείται για το πώς οριζόταν το Ωραίο στις διάφορες φάσεις της αρχαιότητας, που η έκθεση καλύπτει, έτσι ώστε να μπορέσει να αξιολογήσει καλύτερα τα εκθέματα μα και τη δική του αισθητική.
Επίσης, βλέποντας κανείς τα εκθέματα, δεν καταλαβαίνει γιατί αυτά διαχωρίζονται από τις μόνιμες συλλογές. Είναι σαν ο θεατής να παρακολουθεί μία μίνι εκδοχή του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Κοσμηματοθήκη, 16ος αιώ. π.Χ.
Τέλος, είναι κρίμα που η έκθεση δεν διανθίζεται με εκθέματα από άλλα μουσεία, μα και δεν υπάρχει ιστοσελίδα για την περαιτέρω πληροφόρηση των ενδιαφερόμενων. Έλλειψη πόρων ή φαντασίας;

Στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

Στο μικρό κτίριο με το περίεργο σχήμα, που βρίσκεται στην Πνύκα, στεγάζεται το τηλεσκόπιο Δωρίδη, του 1905.

Ο χώρος εσωτερικά εντυπωσιάζει, ιδίως η θολωτή, ξύλινη σκεπή και το παλιό τηλεσκόπειο. Μοιάζει σαν να μπαίνεις σε μία χρονοκάψουλα.

Βρέθηκα εκεί με αφορμή τη Θεματική βραδιά του Κέντρου Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπίου Αθηνών, με θέμα:
“Ήχοι του Σύμπαντος: Πραγματικότητα ή Ψευδαίσθηση;”

Το συμπέρασμα της συζήτησης: εκτός Γης δεν υπάρχουν ήχοι όπως τους αντιλαμβανόμαστε στη Γη, γιατί δεν υπάρχει το μέσο μετάδοσης τους στο χώρο. Αν λοιπόν, γινόταν μία έκρηξη δίπλα σου, και βρισκόσουν στο διάστημα, δεν θα άκουγες τίποτα. Ωστόσο, υπάρχουν ήχοι με διαφορετικό νόημα... αν και δεν κατάλαβα πιο είναι αυτό!

Το τηλεσκόπιο ανακαινίστηκε πρόσφατα και είναι λειτουργικό. Είχαμε τη δυνατότητα να δούμε τη Σελήνη... πολύ ιδιαίτερο... Η επιφάνεια της  μοιάζει με παγωτό!

Πεζοπορία στο Λιμένα Θάσου



Η πρωτεύουσα της Θάσου, ο Λιμένας, απέχει περίπου 40 λεπτά από την απέναντι ηπειρωτική ακτή της Κεραμωτής.  Και η Κεραμωτή απέχει 30 λεπτά από την Καβάλα - είναι πολύ πιο κοντά από ό, τι φαντάζεσαι.

Ο Λιμένας ήταν η πρωτεύουσα του νησιού ήδη από την αρχαιότητα. Η Θάσος υπήρξε αποικία της Πάρου, και η ίδια ίδρυσε αποικίες στις απέναντι μακεδονικές - τότε Θρακικές - ακτές. Η Φίλιπποι και η Καβάλα είχαν μακραίωνη και σημαντική κατοπινή ιστορία.

Ο πλούτος της φύσης, τόσο ο υπέργειος - ξυλεία, κρασί - όσο
Θέα από το θέατρο
και ο υπόγειος - χρυσός, ασήμι - έφεραν τους πρώτους αποίκους εδώ - λέγεται ότι πρώτοι οι Φοίνικες ίδρυσαν αποικίες. Και καθώς πλησιάζεις τη Θάσο, και ο ψηλός όγκος των βουνών της διακρίνεται πιο καθαρά και όλο και γιγαντώνεται, νιώθεις κάτι από το δέος που θα πρέπει να ένιωσαν οι πρώτοι εκείνοι επισκέπτες.

Ο Λιμένας διασώζει, διάσπαρτα μέσα στον οικισμό, πολλά από τα κτίσματα της αρχαιότητας. Πύλες, τείχη, το αρχαίο λιμάνι, η ακρόπολη, ναοί, η αγορά, συνοικίες, το θέατρο και βυζαντινοί ναοί συγκατοικούν με το σύγχρονο οικισμό. Ίσως πρόκειται για το χώρο εκείνο, στην Ελλάδα, που δίνει στον επισκέπτη την πιό ολοκληρωμένη εικόνα της οργάνωσης μίας αρχαίας πόλης.

Στη βόλτα που έκανα, ένα ανοιξιάτικο πρωινό, ο οικισμός ξυπνούσε σιγά-σιγά από το χειμώνα. Καταστήματα άνοιγαν, οι ντόπιοι έμπαιναν στους ρυθμούς της καλοκαιρινής περιόδου.

Όλοι οι χώροι ιστορικού ενδιαφέροντος είναι ελεύθερα
Η μεσαιωνική πύλη του κάστρου
προσβάσιμοι, εκτός από το Μουσείο. Η διαδρομή που ακολούθησα είναι εύκολη, εκτός από το τμήμα εκείνο που βγήκα από το δρόμο για να ανέβω στο κάστρο. Θέλησα να δώσω ένα πεζοπορικό ενδιαφέρον στην ημέρα. Μα και εκείνοι πού ίσως αυτό τους κουράζει, μπορούν να ακολουθήσουν το δρόμο και κατόπιν το καθαρό μονοπάτι, από την πλευρά του θεάτρου.

Η φυσική ομορφιά του τοπίου είναι ικανός λόγος για να επισκεφτείς το Λιμένα. Ιδιαίτερα για εκείνον που θα ανέβει στην ακρόπολη, η θέα είναι μοναδική. Η πύλη του μεσαιωνικού κάστρου, χτισμένη με αρχαίο υλικό, είναι τόσο περίεργη - δεν έχω νιώσει σε άλλο μέρος τέτοια αίσθηση περιορισμού και ελέγχου της φυσικής μου κίνησης, παρά σε εκείνη την πύλη. Και ας είναι ερημωμένη εδώ και αιώνες.

Φίλιπποι - Ντικίλι Τας

Η περιοχή των Φιλίππων υπήρξε στρατηγικό πέρασμα από πολύ παλιά και αυτό, σε συνδυασμό με τον πλούτο της περιοχής, εξηγούν τη διαρκή και μακρόχρονη ανθρώπινη παρουσία.

Προϊστορική θέση Ντικίλι Τας
Ντικίλι Τας
Έξω από το γειτονικό χωριό Κρηνίδες, βρίσκεται η τούμπα ή λόφος του Ντικίλι Τας. Καθώς ο κάμπος των Φιλίππων ήταν μέχρι σχετικά πρόσφατα βάλτος, ο λόφος βρισκόταν πάνω στο πέρασμα της περιοχής. 

Ο λόφος είναι πνιγμένος στα δέντρα με ρέματα νερού ολόγυρα. Οι ανασκαφές διαρκούν πάνω από 50 χρόνια και αποτελούν προϊόν ελληνογαλλικής συνεργασίας. Οι ανασκαφείς παρουσιάζουν το χώρο σε μία πολύ καλή ιστοσελίδα.

Διαδοχικά στρώματα προϊστορικής κατοίκησης διαμόρφωσαν το λόφο, με τα χαλάσματα παλιότερων εποχών να γίνονται το έδαφος στο οποίο πάτησαν οι νεώτεροι. Ερείπια ενός βυζαντινού πύργου στεφανώνουν το λόφο.

Ρωμαϊκό μνημείο του Caius Vibius
Μνημείο του Caius Vibius
Πάνω στο κεντρικό δρόμο που ενώνει τους Φιλίππους με το Ντικίλι Τας, βρίσκεται ένας εντυπωσιακός μονόλιθος ύψους 4 μέτρων. Στέκει μόνος του, χωρίς κάποια σήμανση, και προκαλεί δέος στον περαστικό, που απορεί πώς το μνημείο βρέθηκε εκεί. Χρονολογείται στον 1 αιώ. μ.Χ. Η επιγραφή που φέρει μνημονεύει ένα Ρωμαίο αξιωματικό που υπηρέτησε σε Μακεδονική Ρωμαϊκή λεγεώνα. Το μνημείο βρίσκεται πάνω στο δρόμο που τότε θα οδηγούσε από την Καβάλα και την Εγνατία οδό στους Φιλίππους. Μόνο ο Ovelix λείπει από το σκηνικό!

Φίλιπποι
2ος αιώ. μ.Χ.
Τα σημερινά ερείπια μία φτωχή εικόνα μπορούν να δώσουν στον επισκέπτη για το μεγαλείο της πόλης στην αρχαιότητα. Παραμένουν ωστόσο εντυπωσιακά. 

Αρχικά αποικία των Θασίων, ονομασμένη Κρηνίδες, ζητά τη βοήθεια του Φιλίππου για την αντιμετώπιση των Θρακικών φύλλων. Εκείνος, διορατικός, καταλαμβάνει το χώρο και του δίνει το όνομα του. Τα πλούσια μεταλλεία του γειτονικού Παγγαίου, η ξυλεία και η γεωργία φέρνουν πλούτο στην πόλη. Το θέατρο ανάγεται σε εκείνη την εποχή.


4ος - 6ος αιώ. μ.Χ.
Σταθμοί στην ιστορία της πόλης, που την ενίσχυσαν σημαντικά, αποτελούν η διέλευση της Εγνατίας οδού (2ος αιώ. π.Χ.), η μάχη των Φιλίππων (42 π.Χ.) και η ίδρυση ρωμαϊκής αποικίας, και το πέρασμα του Αποστόλου Παύλου (49/50μ.Χ.). Ερημώνεται τον 7ο αιώ. μ.Χ., συνέπεια επιδρομών και σεισμών, και επιβιώνει ως βυζαντινό φρούριο.

Τα μνημεία του χώρου ανάγονται κυρίως στα παλαιοχριστιανικά χρόνια. Ο χώρος δίνει μία πολύ καλή εικόνα του πώς μία ρωμαϊκή πόλη μετεξελίχτηκε στην ύστερη αρχαιότητα. Οι φωτογραφίες, που προέρχονται από το μουσείο, αν και θολές, δείχνουν πώς η πόλη άλλαξε με την επικράτηση του Χριστιανισμού και μαζί της η πολιτική και θρησκευτική οργάνωση της εποχής. 

Εκβολές Στρυμόνα - Βυζαντινή Χρυσόπολη - Αρχαία Άργιλος

Χρυσόπολη - Βυζαντινές οχυρώσεις
Στις εκβολές του Στρυμόνα συναντάς τα ερείπια της Βυζαντινής Χρυσόπολης. Εκεί όπου άλλοτε υπήρχε η αρχαία Ηιόνα, πεδίο μαχών του Πελλοπονησιακού Πολέμου, στέκει το βυζαντινό φρούριο. Διαδέχτηκε την Αμφίπολη στο Μεσαίωνα ως κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Τα ερείπια είναι λίγα και σκεπασμένα, σε μεγάλο βαθμό, από βλάστηση. Μία μικρή ταμπέλα του Υπουργείου πληροφορεί τον περαστικό ότι πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο, χωρίς περαιτέρω στοιχεία. 

Ο Στρυμόνας στις εκβολές του είναι ήρεμος. Η ανθρώπινη
Αρχαία Άργιλος -
Μακεδονική οικία στην κορυφή του λόφου 
παρουσία είναι έντονη, με καλλιέργειες και εγκαταστάσεις. Ωστόσο εντυπωσιάζει με τον όγκο νερού που κατεβάζει.

Περνώντας το ποτάμι, στην αντιπέρα όχθη, βρίσκεται η αρχαία Άργιλος. Πεδίο ελληνοκαναδικών ανασκαφών, ο χώρος εντυπωσιάζει με τα ευρήματα που έχουν έλθει στο φως.

Τα Μυστικά των Αμμόλοφων Καβάλας

Βυζαντινή Ανακτορούπολη -
Θέα από την Ακρόπολη της αρχ. Οισύμης
Αν και ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει τους Αμμόλοφους σαν καλοκαιρινό, παραθαλάσσιο προορισμό, μάλλον αγνοεί την πλούσια ιστορία του τόπου.

Η αρχαία Οισύμη, μία από τις αποικίες των Θασίων στην απέναντι, ηπειρωτική ακτή, είναι η μόνη πόλη στην περιοχή της Μακεδονίας που αναφέρεται από τον Όμηρο. Καταλαμβάνει το λόφο ανάμεσα στους Αμμόλοφους και τη Νέα Πέραμο, μα η πυκνή βλάστηση κρύβει τα ερείπια που φιλοξενεί. Οι ντόπιοι έχουν ανοίξει ένα μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή του λόφου, όπου συναντάς ερείπια οχυρώσεων και αρχαίου ναού. Η ανάβαση είναι εύκολη και η θέα σε αποζημιώνει.

Η Βυζαντινή Ανακτορούπολη υπήρξε η διάδοχος της Οισύμης. Βρίσκεται στον απέναντι λόφο και τα τείχη της κατηφορίζουν ως τη θάλασσα. Υπήρξε μία από τις λίγες ναυτικές βάσεις των Βυζαντινών μεταξύ Θεσσαλονίκης και Κωνσταντινούπολης. Τα τείχη σώζονται κατά τόπους σε εντυπωσιακό ύψος. Ο χώρος έτυχε πρόσφατης αναστήλωσης και φροντίδας και έτσι η περιήγηση είναι πιο εύκολη.

Το ακρωτήριο του Βρασίδα πήρε το όνομα του από το Σπαρτιάτη στρατηγό του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο οποίος έδρασε στην περιοχή και λέγεται ότι σκοτώθηκε σε πολεμικές συγκρούσεις σε αυτό το χώρο
Ορυχείο μυλόπετρας πάνω στην παραλία

Σε ένα κόλπο διακρίνονται, στην παραλία, στρογγυλές βαθιές χαράξεις στο σκληρό έδαφος. Πρόκειται για ορυχείο μυλόπετρας, ενεργό κατά την Τουρκοκρατία.
  Η διαδρομή στο ακρωτήριο είναι πολύ ενδιαφέρουσα, η φύση πολύ πλούσια, οι παραλίες καταπληκτικές. Η παραλία Βρασίδας, στο ΒΑ άκρο του ομόνυμου ακρωτηρίου, είναι μία από τις ωραιότερες που έχω συναντήσει οπουδήποτε.

Δυστυχώς το κινητό μου χάλασε στα μισά της διαδρομής, με αποτέλεσμα να μην μπορέσω να καταγράψω τη διαδρομή, ούτε να φωτογραφήσω τις ωραιότερες παραλίες και την Ανακτορούπολη. Την επόμενη φορά!


Πηγές:
Το άρθρο: Millstone quarries along the Mediterranean coast [...]

Κόμβος Οδυσσέας, ΥΠ.ΠΟ.

ToposText

Άρθρο Euronews

Πεζοπορία στην Παραλίμνη Βοιωτίας



Σκοπός της διαδρομής ήταν να κάνω τον κύκλο της λίμνης, μα, καθώς ξεκίνησα αργά από την Αθήνα, δεν θα προλάβαινα.

Η διαδρομή ξεκινά από το λόφο, που στεφανώνεται από  μεσαιωνικό πύργο. Στο λόφο εικάζεται ότι βρισκόταν η αρχαία Ίσος. Όντως, περπατώντας συναντάς ίχνη αρχαίων κτισμάτων.

Κατεβαίνωντας από το λόφο, ακολουθείς τη διαδρομή παράλληλα με την ακτογραμμή της λίμνης. Στο μεγαλύτερο μέρος της πορείας κινείσαι πάνω σε πέτρες, ενίοτε σε χώμα. Η διαδρομή είναι βατή, εκτός από 1-2 σημεία, όπου τα βράχια κατεβαίνουν στη θάλασσα, και θα πρέπει να ανέβεις σε αυτά για να συνεχίσεις. Δεν είναι, ωστόσο, κάτι απαγορευτικό. 

Η Παραλίμνη γειτνιάζει με την λίμνη Υλίκη. Φιλοξενεί πολλά πουλιά και έχει ένα "δάσος" από νούφαρα.

Το τοπίο έχει αλλοιωθεί ελάχιστα και είναι πολύ φιλύσηχο και όμορφο. Δεν υπάρχει πουθενά ανθρώπινη παρουσία, εκτός από κάποιους βοσκούς. Τα σκυλιά τους γαβγίζουν πολύ, μα δεν είναι επιθετικά - τουλάχιστον απέναντι σε μένα!

Πηγές:
Topostext
Καστρολόγος 
Naturagraeca