Στην Παραλίμνη Βοιωτίας
Στο Αγκίστρι
 |
| Βιοσπαρίτης |
Η μέρα ήταν ηλιόλουστη μα αρκετά κρύα το πρωί και με δυνατό άνεμο. Το νησί κατάφυτο από πεύκα.
Κινήθηκα κυρίως σε δρόμο ασφαλτοστρωμένο και χωμάτινο. Συνάντησα λίγους ντόπιους και κάποιους τουρίστες.
Η πορεία διέγραψε την περίμετρο σχεδόν του νησιού. Κινήθηκα με ρυθμό περίπου 3χλμ. ανά ώρα, διανύοντας 21χλμ. Κατέγραψα 58 είδη φυτών και 6 είδη πουλιών (εδώ). Στα ΝΔ του νησιού, όπου και μία λίμνη, είδα με τα κυάλια 2 πτηνά, μα δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω το είδος τους.
Γεωλογικά το νησί αποτελείται από ασβεστόλιθους (χάρτης εδώ). Στις τομές που σχηματίζουν οι δρόμοι και στις ακτές παρακολουθείς τη στρωματογραφία. Πάνω από την παραλία Χαλικιάδα υπάρχουν βιοσπαρίτες. Πρόκειται για τύπο ασβεστόλιθου (limestone) που αποτελείται κυρίως από θραύσματα θαλάσσιων οργανισμών. Μπορείς να αντικρύσεις τα κοχύλια εντοιχισμένα στο πέτρωμα, αν και αλλοιωμένα από την αλμύρα και τον άνεμο (φωτ.).
Αίγινα: Παχειά Ράχη - Βλάχηδες
Τα τελευταία χρόνια επιστρέφω στην Αίγινα τέτοιες μέρες για μία πεζοπορία. Φέτος κινήθηκα στην ίδια διαδρομή με πέρυσι, περιμετρικά του Ελλάνιου Όρους.
Το τοπίο μοιάζει σεληνιακό σε αυτήν την νότια πλευρά του νησιού. Και υπάρχει λόγος για αυτό: τα πετρώματα του νότιου μισού της Αίγινας είναι ηφαιστειογενή. Μαζί με τα γειτονικά Μέθανα, οι δύο αυτές περιοχές αποτελούν τις μόνες ηφαιστογενείς θέσεις σε μεγάλη ακτίνα. Όντως, η πιό κοντινή τους ηφαιστειογενής περιοχή είναι η Μήλος (χάρτης εδώ).
Δεν έχασα την ευκαιρία να καταγράψω την πανίδα και τη χλωρίδα που συνάντησα (εδώ). Δυστυχώς δεν πρόλαβα να λοξοδρομίσω από την πορεία μου, για να επισκεφτώ τις θέσεις που ερευνά η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή σε αυτό το ΝΑ άκρο του νησιού. Ίσως μία επόμενη πεζοπορία να πρέπει να εστιάσει εδώ.
Πάρνηθα: Μόλα - Φλαμπούρι
Χειμωνιάτικη πεζοπορία στην Πάρνηθα. Το κρύο δεν ήταν έντονο μα υπήρχε αρκετή ομίχλη.
Η ομάδα αποτελείτο από 4ο περίπου άτομα, μα ο ρυθμός ήταν ικανοποιητικός. Στα διαλλείματα της πορείας κατέγραψα εν τάχει 19 είδη φυτών (εδώ).
