Στο Ακραίφνιο Βοιωτίας

Πρωτότυπη πεζοπορία που συνδυάζει πολλά: το Βοιωτικό Κηφισό, τη λίμνη Υλίκη, τη μεσαιωνική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Ακραίφνιο, την αρχαία ακρόπολη στο λόφο πάνω από τον οικισμό, τα ερείπια βυζαντινής εκκλησίας δίπλα στην εθνική οδό, το μαντείο και ιερό του Πτώος Απόλλωνα.

Βρέθηκα στο Ακραίφνιο μέρα μετά από βροχές, και οι καταρράκτες που το ποτάμι σχηματίζει λίγο πριν χυθεί στη λίμνη είναι εντυπωσιακοί. Εξίσου εντυπωσιακοί είναι οι μαίανδροι του ποταμιού αμέσως πριν την εκβολή του στη λίμνη.

Ο πλούσιος αρχαιολογικός χώρος του μαντείου είναι δυστυχώς αφημένος στην τύχη του. Ο επισκέπτης δεν θα μπορέσει να καταλάβει και να εκτιμήσει τί βλέπει. Το κενό αυτό καλύπτει σε ένα βαθμό το σχετικό λήμμα στη Βοιωτική Διαδικτυακή Πολιτιστική Εγκυκλοπαίδεια που έχει συντάξει το Ίδρυμα Μείζωνος Ελληνισμού.

 Στην περιοχή υπάρχουν και άλλα σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, που όμως δεν πρόλαβα να επισκεπτώ. Την επόμενη φορά!

Στην Πεντέλη

Στην Παραλίμνη Βοιωτίας

Καταγραφή ειδών πουλιών στην Παραλίμνη Βοιωτίας, στο πλαίσιο της ετήσιας δράσης "Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδροβίων Πουλιών".

 

Στον Υμηττό

 

Στο Αγκίστρι

Βιοσπαρίτης

Πρωτοχρονιάτικη πεζοπορία στο Αγκίστρι.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη μα αρκετά κρύα το πρωί και με δυνατό άνεμο. Το νησί κατάφυτο από πεύκα.

Κινήθηκα κυρίως σε δρόμο ασφαλτοστρωμένο και χωμάτινο. Συνάντησα λίγους ντόπιους και κάποιους τουρίστες. 

Η πορεία διέγραψε την περίμετρο σχεδόν του νησιού. Κινήθηκα με ρυθμό περίπου 3χλμ. ανά ώρα, διανύοντας 21χλμ. Κατέγραψα 58 είδη φυτών και 6 είδη πουλιών (εδώ). Στα ΝΔ του νησιού, όπου και μία λίμνη, είδα με τα κυάλια 2 πτηνά, μα δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω το είδος τους.

Γεωλογικά το νησί αποτελείται από ασβεστόλιθους (χάρτης εδώ). Στις τομές που σχηματίζουν οι δρόμοι και στις ακτές παρακολουθείς τη στρωματογραφία. Πάνω από την παραλία Χαλικιάδα υπάρχουν βιοσπαρίτες. Πρόκειται για τύπο ασβεστόλιθου (limestone) που αποτελείται κυρίως από θραύσματα θαλάσσιων οργανισμών. Μπορείς να αντικρύσεις τα κοχύλια εντοιχισμένα στο πέτρωμα, αν και αλλοιωμένα από την αλμύρα και τον άνεμο (φωτ.).

Αίγινα: Παχειά Ράχη - Βλάχηδες

Τα τελευταία χρόνια επιστρέφω στην Αίγινα τέτοιες μέρες για μία πεζοπορία. Φέτος κινήθηκα στην ίδια διαδρομή με πέρυσι, περιμετρικά του Ελλάνιου Όρους. 

Το τοπίο μοιάζει σεληνιακό σε αυτήν την νότια πλευρά του νησιού. Και υπάρχει λόγος για αυτό: τα πετρώματα του νότιου μισού της Αίγινας είναι ηφαιστειογενή. Μαζί με τα γειτονικά Μέθανα, οι δύο αυτές περιοχές αποτελούν τις μόνες ηφαιστογενείς θέσεις σε μεγάλη ακτίνα. Όντως, η πιό κοντινή τους ηφαιστειογενής περιοχή είναι η Μήλος (χάρτης εδώ). 

Δεν έχασα την ευκαιρία να καταγράψω την πανίδα και τη χλωρίδα που συνάντησα (εδώ). Δυστυχώς δεν πρόλαβα να λοξοδρομίσω από την πορεία μου, για να επισκεφτώ τις θέσεις που ερευνά η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή σε αυτό το ΝΑ άκρο του νησιού. Ίσως μία επόμενη πεζοπορία να πρέπει να εστιάσει εδώ.