W - E - L - C - O - M

Showing posts with label hiking. Show all posts

Πάσχα στον Άη Στράτη, την Καβάλα και το Νέστο

Και μέρος της πανίδας και της χλωρίδας που συνάντησα είναι καταγεγραμμένη εδώ και εδώ.

Στη Νεμέα

Ανάβαση στο ύψωμα απέναντι από τη Νεμέα.

Η χλωρίδα και η πανίδα που κατέγραψα: https://www.inaturalist.org/projects/2026-03-29-nemea

Εύβοια - Φαράγγι Άγαλης

Και να, λοιπόν, που χωρίς να το καταλάβω, κανόνισα να πάω για πεζοπορία στην ίδια διαδρομή, με την ίδια ομάδα και την ίδια εποχή, μα με ένα χρόνο διαφορά...

Ακολούθησα την πορεία αυτή και πέρυσι, μα δεν το θυμόμουν. Το αντιλήφθηκα λίγες μέρες πριν πραγματοποιηθεί η διαδρομή.

Το κρύο στην εκκίνηση, ψηλά στο βουνό, ήταν έντονο και η ομίχλη πυκνή. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί την ομίχλη να κινείται τόσο κοντά μου σε τέτοια ποσότητα και ένταση.

Κατεβαίνοντας το φαράγγι, με την κίνηση και το κύλισμα της μέρας, ζεστάθηκα. Η διαδρομή είναι εύκολη, το φαράγγι εντυπωσιακό. Το διαπερνάς σε διάφορα σημεία, πάνω από γέφυρες. Το νερό ενίοτε γίνεται πληθωρικό, μα δεν ξεπερνά το μέγεθος ενός ρέματος. Η ματιά μου δεν ξεκολούσε από τους βράχους, προσπαθώντας να εντοπίσει τα γεωλογικά στοιχεία για τα οποία διαβάζω εδώ και καιρό. Χάρηκα βλέπιντας πώς η ματιά μου έχει αλλάξει στο διάστημα που μεσολάβησε από τότε. Το γεωλογικό περιβάλλον είναι δυναμικό και υπό διαρκή αλλαγή, έστω και αν το μέτρο του ανθρώπινου χρόνου είναι σύντομο για να το αντιληφθεί.

Το πιό εντυπωσιακό, ίσως, στοιχείο των γεωλογικών αναγνωσμάτων μου ως τώρα, είναι το βάθος του γεωλογικού χρόνου και η έντονη επίδραση της διάβρωσης στη μορφολογία του περιβάλλοντος. Το φαράγγι είναι χαρακτηριστικό τοπίο όπου παρατηρείς αυτήν την επίδραση.

Οι ψηλές, συμπαγείς βραχώδεις πλαγιές ήταν πλήρεις πέτρινων θραυσμάτων, που αποκολλήθηκαν από το βράχο, λόγω βροχής και αέρα. Από εκεί, το νερό του ρέματος τα κατεβάζει στον κάμπο, θρυμματίζοντας τα στην πορεία. Το ότι το φαράγγι προκλήθηκε από τη διάβρωση και την πίεση που το νερό έχει ασκήσει στους βράχους, είναι κάτι που δυσκολεύομαι να συλλάβω.

Παρά το σύντομο της ανθρώπινης ζωής, συγκριτικά με αυτά τα φαινόμενα, είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε ότι σήμερα συμβαίνουν αλλαγές που δεν έχουν συμβεί για χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια. Εννοώ την κλιματική αλλαγή και, εν προκειμένω, τη μείωση του νερού στο φαράγγι.

2026.02.23 Αίγινα: Ρέμα Σκοτεινής - Χρυσολεόντισσα & Δακίτες Παλαιοχώρας

Εδώ και χρόνια πηγαίνω στην Αίγινα για πεζοπορία, συνήθως μία φορά, γύρω στα Χριστούγεννα, και πάντα ακολουθώ την ίδια διαδρομή, κινούμενος περιμετρικά του υψώματος του Πρ. Ηλία.

Αυτή τη φορά ακολούθησα μία διαφορετική πορεία, κατά μήκος του ρέματος της Σκοτεινής, με κατάληξη στη Μονή Χρυσολεόντισσας. Η διαδρομή αυτή καθώς και άλλες είναι διαθέσιμες προς κατέβασμα σε αρχείο .gpx εδώ.

Η εμπειρία της διαδρομής μου έδειξε ότι το μισό, σχεδόν πρώτο τμήμα της είναι ασφαλτοστρωμένο. Αν και κινείσαι στην εξοχή, μπορείς να έλθεις με το αυτοκίνητο ως το τέλος του δρόμου και να περπατήσεις από εκεί και πέρα.

Το ρέμα έχει λιγοστό νερό και κάποια στιγμή διέρχεσαι από την κοίτη του. Ωστόσο, έχει σκάψει το έδαφος σε βάθος αρκετών μέτρων, δίνοντας σου έτσι τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις τη γεωλογική στρωματογραφία της περιοχής.

Το τοπίο είναι γυμνό στο μεγαλύτερο μέρος του, με χαμηλή βλάστηση. Μόνο προς το τέλος της διαδρομής, κοντά στο μοναστήρι, συναντάς δάσος πεύκων. Η θέα είναι απρόσκοπτη' ξεκινά από την Κακιά Σκάλα στα δεξιά, φτάνει στον Ισθμό, και συνεχίζει στην Επιδαύρεια γη, τα Μέθανα, την Τροιζινία για να καταλήξει στις Σπέτσες.

Αρχαιολογικό-ιστορικό ενδιαφέρον έχει ο μεσαιωνικός πύργος στο μοναστήρι. Στο γύρω χώρο διατηρείται ένα μεγάλο αλώνι.

Πέρα από την πεζοπορία, βρήκα την ευκαιρία να επισκεφτώ ένα σημείο με μεγάλο γεωλογικό ενδιαφέρον. Απέναντι από την Παλαιοχώρα, στο χώρο ενός εγκαταλελειμμένου λατομείου, υπάρχουν εκχύσεις λαβών εκατομμυρίων χρόνων, ύψους πολλών μέτρων (γεωλογική περιγραφή εδώ, με μεγένθυνση του διαδραστικού χάρτη και επιλογή του σημείου). Είναι ένα αναπάντεχνο, άγνωστο και εντυπωσιακό σημείο.

Στο Ακραίφνιο Βοιωτίας

Πρωτότυπη πεζοπορία που συνδυάζει πολλά: το Βοιωτικό Κηφισό, τη λίμνη Υλίκη, τη μεσαιωνική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Ακραίφνιο, την αρχαία ακρόπολη στο λόφο πάνω από τον οικισμό, τα ερείπια βυζαντινής εκκλησίας δίπλα στην εθνική οδό, το μαντείο και ιερό του Πτώος Απόλλωνα.

Βρέθηκα στο Ακραίφνιο μέρα μετά από βροχές, και οι καταρράκτες που το ποτάμι σχηματίζει λίγο πριν χυθεί στη λίμνη είναι εντυπωσιακοί. Εξίσου εντυπωσιακοί είναι οι μαίανδροι του ποταμιού αμέσως πριν την εκβολή του στη λίμνη.

Ο πλούσιος αρχαιολογικός χώρος του μαντείου είναι δυστυχώς αφημένος στην τύχη του. Ο επισκέπτης δεν θα μπορέσει να καταλάβει και να εκτιμήσει τί βλέπει. Το κενό αυτό καλύπτει σε ένα βαθμό το σχετικό λήμμα στη Βοιωτική Διαδικτυακή Πολιτιστική Εγκυκλοπαίδεια που έχει συντάξει το Ίδρυμα Μείζωνος Ελληνισμού.

Στην περιοχή υπάρχουν και άλλα σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, που όμως δεν πρόλαβα να επισκεπτώ. Την επόμενη φορά!

Στην Πεντέλη

Στον Υμηττό

Στη Σύρο

Στο Αγκίστρι

Βιοσπαρίτης

Πρωτοχρονιάτικη πεζοπορία στο Αγκίστρι.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη μα αρκετά κρύα το πρωί και με δυνατό άνεμο. Το νησί κατάφυτο από πεύκα.

Κινήθηκα κυρίως σε δρόμο ασφαλτοστρωμένο και χωμάτινο. Συνάντησα λίγους ντόπιους και κάποιους τουρίστες.

Η πορεία διέγραψε την περίμετρο σχεδόν του νησιού. Κινήθηκα με ρυθμό περίπου 3χλμ. ανά ώρα, διανύοντας 21χλμ. Κατέγραψα 58 είδη φυτών και 6 είδη πουλιών (εδώ). Στα ΝΔ του νησιού, όπου και μία λίμνη, είδα με τα κυάλια 2 πτηνά, μα δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω το είδος τους.

Γεωλογικά το νησί αποτελείται από ασβεστόλιθους (χάρτης εδώ). Στις τομές που σχηματίζουν οι δρόμοι και στις ακτές παρακολουθείς τη στρωματογραφία. Πάνω από την παραλία Χαλικιάδα υπάρχουν βιοσπαρίτες. Πρόκειται για τύπο ασβεστόλιθου (limestone) που αποτελείται κυρίως από θραύσματα θαλάσσιων οργανισμών. Μπορείς να αντικρύσεις τα κοχύλια εντοιχισμένα στο πέτρωμα, αν και αλλοιωμένα από την αλμύρα και τον άνεμο (φωτ.).

Αίγινα: Παχειά Ράχη - Βλάχηδες

Τα τελευταία χρόνια επιστρέφω στην Αίγινα τέτοιες μέρες για μία πεζοπορία. Φέτος κινήθηκα στην ίδια διαδρομή με πέρυσι, περιμετρικά του Ελλάνιου Όρους.

Το τοπίο μοιάζει σεληνιακό σε αυτήν την νότια πλευρά του νησιού. Και υπάρχει λόγος για αυτό: τα πετρώματα του νότιου μισού της Αίγινας είναι ηφαιστειογενή. Μαζί με τα γειτονικά Μέθανα, οι δύο αυτές περιοχές αποτελούν τις μόνες ηφαιστογενείς θέσεις σε μεγάλη ακτίνα. Όντως, η πιό κοντινή τους ηφαιστειογενής περιοχή είναι η Μήλος (χάρτης εδώ).

Δεν έχασα την ευκαιρία να καταγράψω την πανίδα και τη χλωρίδα που συνάντησα (εδώ). Δυστυχώς δεν πρόλαβα να λοξοδρομίσω από την πορεία μου, για να επισκεφτώ τις θέσεις που ερευνά η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή σε αυτό το ΝΑ άκρο του νησιού. Ίσως μία επόμενη πεζοπορία να πρέπει να εστιάσει εδώ.

Πάρνηθα: Μόλα - Φλαμπούρι

Χειμωνιάτικη πεζοπορία στην Πάρνηθα. Το κρύο δεν ήταν έντονο μα υπήρχε αρκετή ομίχλη.

Η ομάδα αποτελείτο από 4ο περίπου άτομα, μα ο ρυθμός ήταν ικανοποιητικός. Στα διαλλείματα της πορείας κατέγραψα εν τάχει 19 είδη φυτών (εδώ).

Ερυθρές Βοιωτίας

Ηλιόλουστη βόλτα στην εξοχή κάτω από τις Ερυθρές.

Αφορμή υπήρξε η επίσκεψη στον πύργο του Αγά (ιστορικό σημείωμα) και τα μνημεία της γύρω περιοχής, σε συνδυασμό με την ομορφιά της περιοχής.

Από τον πύργο σώζονται τα θεμέλια από δύο διαφορετικές οικοδομικές φάσεις του. Επίσης, σώζεται μία τσιμεντένια σκάλα, που ωστόσο οδηγεί στο πουθενά - το γύρω κτίριο δεν υπάρχει πλέον. Φαίνεται ότι το κτίριο σωζόταν σε υψηλότερο επίπεδο νωρίτερα στον 20ο αιώνα.

Το σημείο όπου βρίσκεται ο πύργος είναι υπερηψωμένο, ενώ η γύρω περιοχή φέρει διάσπαρτα κεραμικά θραύσματα. Αμπέλια τριγυρίζουν το χώρο από την πλευρά του χωριού.

Ο λοφώδης κάμπος διακόπτεται από ρυάκια με πυκνή βλάστηση. Πολλά ρυάκια πλέον έχουν ξεραθεί, ωστόσο συναντάς στην κοίτη τους πλήθος από δέντρα και χαμηλή βλάστηση. Περπάτησα σε μερικά από αυτά για πάνω από 3 χιλιόμετρα. Εντόπισα πάνω από 40 είδη φυτών (με τη βοήθεια του iNaturalist) και οκτώ είδη πουλιών (με τη βοήθεια του ebird).

Στην Πάρνηθα

Επιστροφή στην Πάρνηθα, ένα χρόνο μετά, σε μία διαδρομή που έχω ξανακάνει με την ίδια πεζοπορική ομάδα. Δέκα χιλιόμετρα σε δάσος πεύκων. Εύκολη διαδρομή. Ποικιλία πετρωμάτων. Κοκκινολέμηδες τριγύρω.

Πρώτη πεζοπορία του φθινοπώρου

Μία διαδρομή 10,50χλμ. μέσα σε πευκόφυτο δάσος. Έχω ακολουθήσει την πορεία αυτή πολλές φορές και δεν χρειάζομαι καν οδηγό για να πορευτώ.

Με βοηθούς τις εφαρμογές Seek και Merlin Bird ID εντοπίζω οπτικά 39 είδη φυτών και ηχητικά 5 είδη πουλιών.

Τα πουλιά: καρακάξα, καλόγερος, κοκκινολέμης, μαυροτσιροβάκος και ασημόγλαρος της Μεσογείου.

Μεταξύ των φυτών είναι ο ραμνούς (Rhamnus oleoides), ο ασπάλαθος (Calicotome villosa), η χαρουπιά (Ceratonia siliqua), το αλογοθύμαρο (Anthyllis hermanniae), ηλιοτρόπιο το μαλλιαρό (Heliotropium hirsutissimum), η λυγαριά (Vitex agnus-castus) και η δριμία η Νουμιδική (Drimia numidica).

Η μέρα είναι εξαιρετική. Δροσερή ηλιοφάνεια. Κάποιοι κολυμπούν στη θάλασσα. Το βουνό με ήπιες κλήσεις, καλλίδρομο, δεν έχει κόσμο εκτός από κάποια περαστικά οχήματα και ένα βοσκό. Η θέα φτάνει από το Θριάσειο πεδίο ως τον Ακροκόρινθο και από εκεί στην Αίγινα και τα Μέθανα.