την ηλιόλουστη Κυριακή. Αντιμετώπισα την περίσταση αυτή σαν ευκαιρία να επισκεφτώ ένα μουσείο, και η πρώτη επιλογή που μου ήλθε στο νου ήταν το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Η αφαιρετική αισθητική των κυκλαδικών ειδωλιών και η "σιωπηλή" τους υπόσταση, καθώς προέρχονται από ένα πολιτισμό που δεν έχει αφήσει γραπτά κείμενα, τους προσδίδει στα μάτια μου μία έντονη γοητεία και τα κάνει διαχρονικά. Μάλλον δεν είμαι ο μόνος που αισθάνεται έτσι, αν αναλογιστεί κανείς την επίδραση τους στην νεωτεριστική δυτική τέχνη του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Αν και, στον ανυποψίαστο θεατή τους, τα ειδώλια δείχνουν να είναι σχεδόν ίδια, μία πιό προσεκτική ματιά σε συνδυασμό με σχετικό διάβασμα, αποκαλύπτουν την ποικιλία στην απόδοση τους και την εξέλιξη τους μέσα στην μακραίωνη πορεία του πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού στο χρόνο (3.200π.Χ - 2.300π.Χ.). Πολύ βοηθητικό στην κατανόηση αυτής της εξέλιξης είναι το αναρτημένο εδώ "Σχεδιάγραμμα τυπολογικής εξέλιξης των κυκλαδικών ειδωλίων" (κάνε κλικ πάνω στο αρχείο για να ανοίξει σε μεγαλύτερο, πιό ευανάγνωστο μέγεθος. Πηγή: ιστοσελίδα Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης).
No comments:
Post a Comment