Εδώ και χρόνια πηγαίνω στην Αίγινα για πεζοπορία, συνήθως μία φορά, γύρω στα Χριστούγεννα, και πάντα ακολουθώ την ίδια διαδρομή, κινούμενος περιμετρικά του υψώματος του Πρ. Ηλία.
Αυτή τη φορά ακολούθησα μία διαφορετική πορεία, κατά μήκος του ρέματος της Σκοτεινής, με κατάληξη στη Μονή Χρυσολεόντισσας. Η διαδρομή αυτή καθώς και άλλες είναι διαθέσιμες προς κατέβασμα σε αρχείο .gpx εδώ.
Η εμπειρία της διαδρομής μου έδειξε ότι το μισό, σχεδόν πρώτο τμήμα της είναι ασφαλτοστρωμένο. Αν και κινείσαι στην εξοχή, μπορείς να έλθεις με το αυτοκίνητο ως το τέλος του δρόμου και να περπατήσεις από εκεί και πέρα.
Το ρέμα έχει λιγοστό νερό και κάποια στιγμή διέρχεσαι από την κοίτη του. Ωστόσο, έχει σκάψει το έδαφος σε βάθος αρκετών μέτρων, δίνοντας σου έτσι τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις τη γεωλογική στρωματογραφία της περιοχής.
Το τοπίο είναι γυμνό στο μεγαλύτερο μέρος του, με χαμηλή βλάστηση. Μόνο προς το τέλος της διαδρομής, κοντά στο μοναστήρι, συναντάς δάσος πεύκων. Η θέα είναι απρόσκοπτη' ξεκινά από την Κακιά Σκάλα στα δεξιά, φτάνει στον Ισθμό, και συνεχίζει στην Επιδαύρεια γη, τα Μέθανα, την Τροιζινία για να καταλήξει στις Σπέτσες.
Αρχαιολογικό-ιστορικό ενδιαφέρον έχει ο μεσαιωνικός πύργος στο μοναστήρι. Στο γύρω χώρο διατηρείται ένα μεγάλο αλώνι.
Πέρα από την πεζοπορία, βρήκα την ευκαιρία να επισκεφτώ ένα σημείο με μεγάλο γεωλογικό ενδιαφέρον. Απέναντι από την Παλαιοχώρα, στο χώρο ενός εγκαταλελειμμένου λατομείου, υπάρχουν εκχύσεις λαβών εκατομμυρίων χρόνων, ύψους πολλών μέτρων (γεωλογική περιγραφή εδώ, με μεγένθυνση του διαδραστικού χάρτη και επιλογή του σημείου). Είναι ένα αναπάντεχνο, άγνωστο και εντυπωσιακό σημείο.
No comments:
Post a Comment